بیانییه انجمن فرهنگی و اجتماعی زنان آذرمهر کردستان

 

درود بر شما

کمپین نیاز همه‌ی زنان ایرانی ست. زنانی که در مرزهای جغرافیایی مشترکی با هم زندگی میکنند.

تفاوتی نیست میان زن کرد و بلوچ و ترک و لر و فارس. زیرا این قانون‌ها برای همه مشترک است وهمه‌ی اقشار جامعه را در برمیگیرد از قومیتها و طبقات. تفاوتی نیست میان زن غنی و بی نیاز با زن تهی دست اما در موطن من - کردستان - مشکلات زنان من آن قدر عدیده است، که به راستی موارد مطرح شده در کمپین را کم رنگ میکند. فراموش نمی‌کنم، روزی را که ورک شاب کمپین برای زنان گذاشته بودیم. بعد از به پایان رساندن کلاس یکی از زنان با تمسخر به من گفت: "همه‌ی حرفهایتان درست و زیباست، اما خانم ما خدا خدا میکنیم که طلاق مان ندهند، یک زن بیوه در جامعه چه می‌تواند بکند، کجا می‌توانیم برویم؟ به کی میتوانیم پناه ببریم؟ ما خود در جامعه جایی نداریم، چه برسد به این که فرزندانمان را نگه داریم!؟  

اقتصاد و عدم امنیت اقتصادی واجتماعی وفرهنگی به شیوه‌ی وحشتناک چنگالهای خود را در بدنه جامعه ما فروبرده، که زنان ما را یارایی نیست.

سنت ودگماتیسم و مذهب وعدم آموزش صحیح فرهنگی و بهداشتی زنان و تسلط فرهنگهای دیگر

همه جزو مواردی ست، که زنان ما را در فشارهای روانی و بن بست‌های روحی قرار می‌دهد، که در نهایت منجر به خودسوزی وخودکشی میشود.

قتل‌های ناموسی به هر بهانه‌ی ،سایه شومی ست، برسر بسیاری از زنان و دختران ما، گویا کشتن زنان دیگر امری عادی تلقی میشود، زیرا این پدیده‌ی شوم به دفعات دارد تکرار می‌شود و کسی نیست، جلودارش باشد، جالب است که بگویم حامیان این قصاوت قانون وعرف وشرع وحتا در پاره‌ی موارد فرهنگ عامه است

در هفته گذشته در شهر سنندج 2 دختر جوان – تنها – به علت پا فشاری بر خواسته‌ی خود، که ازدواج با مرد مورد علاقه‌شان بوده است، کشته شدند.

در مهاباد به همین علت، دختری قطع نخاع شده‌است.

ختنه، یکی دیگراز مواردی ست، که خشونتی پنهان را در خود دارد. که قربانیان این فاجعه‌ی بربریت تنها زنان هستند. و هنگامی که برای رفع این همه درد و بیماری تلاش مکنیم، بلافاصله به اتهام سیاسی ممنوع فعا لیت می‌شویم، وپافشاری کردن، زندان و دستگیریمان را سبب میشود.

گفتیم خشونت پنهان، ما زنان کرد به مانند همه مادران خواستار آن هستیم، که فرزندانمان به زبان مادری خود بخوانند و بنویسند وفکرکنند. واین حق انسانی ماست، وحق داریم که به مانند یک انسان برابر با همه‌ی انسانها در سراسر جهان در کنار آموزشهای دیگر فرزندانمان به زبان خود بیاموزند. اصل 15 قانون اساسی هم چنین کنوانسیون حقوق بشر این اجازه را به من زن کرد میدهد.

پس ما این خواسته‌ها را افزون بر موارد کمپین خواهانیم.

ما زنان کرد، ضمن تایید و تاکید بر موارد کمپین و اساس دانستن آن خواهان حل معضلات و ردهای خود نیز هستیم. ستم زن کرد ستم مضاعف است، ستم ملی در چارچوب مرزهای جغرافیایی ایران ستمی است، که دردهای ما را چند برابر میکند. 

در خاتمه لازم است، که یادی نیز داشته باشیم از 2 فعال جنبش زنان کرد روناک و هانا، که هم‌اکنون به علت پافشاری بر خواسته‌های انسان دوستانه‌ی خود در زندان به سر می‌برند.

  

نگین شیخ الاسلامی

موسس ودبیر انجمن زنان آذرمهر

 

© MJK,MM2006